Historia
Instalacja zatytułowana „Po co Malewicz pojechał do Warszawy?” prezentująca film Anny Baumgart „Zdobywcy słońca” i książkę Andrzeja Turowskiego „Parowóz dziejów” będzie miała miejsce w Sali im. Kazimierza Malewicza w Hotelu Polonia Palace w Warszawie. Serdecznie zapraszamy wszystkich na wystawę w sobotę 19 maja od godziny 12 w południe bez przerwy do godziny 3 rano 20 maja (jest to jako jedna z imprez warszawskiej „nocy muzeów”). W niedzielę 20 maja wystawa zostanie otwarta w godzinach od 12 do 18.
„…Malewicz w Warszawie i Berlinie dotknął jednego z najbardziej zapalnych problemów w relacjach politycznych między Sowietami, Polską i Niemcami. Niemcy nie zgadzając się pod żadnym warunkiem na przekazanie pociągu Ambasadzie radzieckiej, chciały odesłać go do Poselstwa sowieckiego w Warszawie. Jednak tej decyzji sprzeciwiał się kategorycznie poseł Wojkow. Na polecenie Moskwy nie mógł on dopuścić do tego, aby przesyłka nie dotarła do wywiadu rosyjskiego (wydziału wojskowego Ambasady) w Berlinie i tą drogą nie wzbogaciła arsenału Niemieckiej Partii Komunistycznej. Stanowisko Wojkowa, które było na rękę władzom polskim, powodowało jednak głęboki impas w rozmowach. Nie jest więc sprawą przypadku, że trzy dni po wyjeździe Malewicza z Berlina czyli 8 czerwca 1927 roku na dworcu Głównym (Wiedeńskim) w Warszawie Wojkow został zamordowany. Zamachowiec po wypaleniu z pistoletu sześciu celnych strzałów uciekł w kierunku ulic Żelaznej gdzie został schwytany. Była to polityczna sensacja. Temat podjęła natychmiast brukowa prasa. Spekulowano i pytano się o co tu chodzi? Najpierw przypuszczano, że śmierć była wynikiem rozgrywek wewnątrzpartyjnych, zastanawiano się nad życiem prywatnym posła i jego kochankami, twierdzono nawet, że był on podwójnym szpiegiem i pracował dla wywiadu obcego. O interesującym tu nas powodzie nikt nie wspomniał. O tym, że mógł stać za tym wywiad niemiecki nikt nie wiedział…”.
Z książki Andrzeja Turowskiego „Parowóz dziejów”.
________________________________________________________________________________________
Hotel Polonia Palace został otwarty 14 lipca 1913 roku przez Konstantego Przeździeckiego, pochodzącego z bardzo znanej i szanowanej arystokratycznej rodziny. Oferował wówczas bardzo rzadkie na owe czasy udogodnienia, takie jak: zimna i ciepła woda w każdym pokoju, centralne ogrzewanie oraz telefony. Był symbolem międzywojennnego przepychu. Zainspirowany francuskim stylem front budynku oraz restauracja z parkietem tanecznym "Plais – Dancing", sprawiły, że hotel stał się najbardziej modnym i rozrywkowym miejscem w Warszawie. Restauracja, odwiedzana przez licznych aktorów, piosenkarzy, artystów, polityków, była miejscem w którym Warszawiacy chcieli bywać i przede wszystkim chcieli być tam widziani.
Hotel Polonia Palace jako jedyny nie ucierpiał w trakcie II Wojny Światowej, dlatego był wybierany przez ambasadorów i dyplomatów. Mieścił też liczne ambasady. Jednym z najbardziej znanych gości hotelu był generał Eisenhower, który przybył z oficjalną wizytą w 1945 roku i został przywitany przez setki Warszawiaków.
Okres powojenny był wyzwaniem dla hotelu. Mimo ery komunizmu i utrudnień z tym związanych, starano się zachować wysokie standardy i oferować przyjazne i ciepłe przeżycia gościom odwiedzającym hotel. Z dumą możemy powiedzieć, że pracownikom hotelu udało się kontynuować hotelową tradycję ciepła, doskonałości i stylu w tych trudnych czasach.
Po dwuletniej przerwie Hotel Polonia Palace został ponownie otworzony. W zupełnie odnowionych, nowoczesnych i eleganckich wnętrzach, otwarcie hotelu świętowało z nami ponad 500 gości.
Determinacja i dążenie do sukcesu kontynuowana jest również obecnie. Rezultatem jest nowoczesność i wygoda, doskonałe usługi konferencyjne, wspaniale zorganizowane wesela i gale – zawsze w sposób bardzo przemyślany z nastawieniem na dobrą zabawę. Zawsze uprzejmi i przyjaźni pracownicy hotelu są tu po to byś poczuł się jak w domu –Zapraszamy.
